STG 't Zwanenwater

Hallo Allemaal

We zitten nu Bahir Dar.Onvoorstelbaar wat we allemaal mee maken.Lichaamlijk  maar vooral mentaal is het een enorme opgave. De afstanden kunnen we goed aan. Maar het is een different koekie, als  je dit doet bij een temperatuur van 45 graden met een wind die je kookt. Ik drink onder die omstandigheden3 literwater per uur en dat is nog niet voldoende. Meestal zijn we voor de ergste hitte binnen maar bij zeker 10 etappes was het gewoon overleven. Nu zitten we in Ethopia daar is het koeler maar zwaarder rijden, vanwege de bergen .en kinderen die constant naar je schreeuwen en met stenen gooien en soms met stokken slaan. Wel een erg mooi land wat natuur betreft. Ik ben elke dag nog gestart. Twee keer ben ik in de truck gestapt door over verhitting. Achteraf te kort gedronken en te weinig zout. Ja Ja Gerrit Tamis ik heb regelmatig aan jou advies ,om veel zout te gebruiken gedacht. Achteraf had beter moeten luisteren ,want na etappes krijgen we zoute soep waar je snel van bij trek.

Het bovenstaande stukje is door Dick geschreven maar het is de beleving van ons allebei omdat wij het meeste van de afstanden met z’n tweetjes  rijden alleen in geval van lange ritten of in ritten met een zware tegenwind dan rijden wij ook met andere rijders. het probleem daarvan is dat de meeste zeer goed getrainde mountainbike rijders zijn met geen enkele wielren ervaring, dus rijden in een peloton of waaier is een geheel nieuwe ervaring voor hun. Dat maakt voor die andere het rijden met de Dutchies tot een nieuwe ervaring. Een ander punt wat wij telkens ervaren is het comfort of beter gezegd het ontbreken daarvan, als je 8 uur op de fiets in de bloedhete en zeer stoffige woestijn hebt gefietst dan wil je zo snel mogelijk een douche nemen, nou is dat in de meeste gevallen een ontbrekende luxe omdat er geen ander water beschikbaar is als drinkwater en dat mag absoluut niet als was of schoonmaak water worden gebruikt. dus het komt zeer regelmatig voor dat je pas weer kunt douchen op een van de rustdagen na 5 – 8 op de fiets te hebben gezeten. Ook dit maakt het zwaar maar daar hebben wij allemaal mee te maken. De totale groep is is zo’n 35 man en vrouw groot waarvan er vorige week na de hele zware dirtroad ritten  en hele hoge temperaturen meer dan de helft ziek was en niet meer in staat om te rijden, de transport truck is dan een grote ambulance die de zieken vervoert naar het volgende camp vanwaar zij misschien weer verder kunnen rijden. Dit is mij ook voor een dag overkomen gelukkig net voor de dubbel rustdag dus ik had de tijd om weer wat op teknappen.

Wij gaan morgen weer starten om de laatste 5 etappes naar Addis Abbeda te fietsen en dan begint de volgende stage naar Kenia alweer, ja snel gaat het wel en we laten jullie verder wel weer horen van onze belevennissen als wij weer ergens internet oppikken.