STG 't Zwanenwater

Op vrijdag 11 april was de jaarlijkse slotavond. We waren blij verrast met een grote opkomst. Het groepje van Suzanne wilde zeker van de partij zijn: er was hun een zelfgemaakte appeltaart beloofd als iedereen van de groep de bocht pootje over zou doen in de wedstrijd en dat doel was bereikt. De belofte moest dus die avond ingelost worden.

Als eerste nam de voorzitter Joost Ligthart het woord. Hij gaf verslag van de stand van zaken omtrent het verzelfstandigen  van de trainingsgroep. De statuten en reglementen waren bijna samengesteld, de volgende stap is een notaris zoeken om het vast te leggen en daarna naar de Kamer van Koophandel voor de inschrijving. De planning is dat de vereniging eind mei een feit zal zijn. Vervolgens liet de voorzitter het kasboek zien: een schrift en handgeschreven! Dat is natuurlijk zeer opmerkelijk in het tijdperk van de computer, maar het is nog heel functioneel voor een kleine ongecompliceerde boekhouding. We hebben geen clubgebouw, geen eigen ijsbaan en dat maakt het heel eenvoudig. Neemt niet weg, dat het gecontroleerd moet worden en dat deden Jochem Komen en Jan van Laar. Ze waren heel tevreden want alles klopte.

De diashow samengesteld door Joost uit foto´s door verschillende mensen gemaakt, gaf een indruk van alle activiteiten. Met een flitsend muziekje erbij was het een genoegen om naar te kijken.

Toen werd het tijd voor het uitreiken van de prijzen. Dat trainen loont bewees Joost in een diagram van de gemaakte progressie. In totaal zijn de rijders 4 minuten vooruit gegaan in snelheid. Individueel kwam Shirley Negenman met 28 punten als beste uit de bus. Ze mocht de Dirk Drent Bokaal dus voor de tweede keer meenemen.

Traditiegetrouw reikte Margreet de prijzen uit. Ze vertelde dat ze af en toe hoorde, dat het winnen van een prijs wel erg gemakkelijk was, omdat er per categorie soms maar een paar personen zijn. Toch vond Margreet dat de prijs dik verdiend was en wel om 3 redenen: je hebt gewonnen van al die mensen die op de bank zijn blijven zitten en helemaal niets aan sport doen. Ten tweede : een jaar lang heb je je ingezet om naar de trainingen te komen ook al was je moe van het werk of moest je huiswerk van tevoren maken of moest je zaterdagochtend vroeg je bed uit! De derde reden is: je hebt aan de wedstrijden meegedaan en dat is vaak een opoffering.  Ga er maar aan staan: zaterdagavond van 21.00 uur tot 23.30 bv. en soms hartstikke koud! Bewondering hiervoor!

Alle trainers en vrijwilligers werden bedankt met een attentie en eindelijk: tijd voor de bingo. Suzanne en Ilse Donker hadden weer leuke prijsjes uitgezocht en deze werden aangevuld met prijzen van sponsors. Bijna iedereen gaat altijd wel naar huis met een hebbedingetje of wat snoepgoed. Het is altijd weer een succesnummer en een niet te vergeten bijkomstigheid: het levert wat op voor de kas. Ronald, de bingo master, blijft tot het einde toe kritisch: elk lot wordt gecontroleerd!  Toch, hij geniet er van want er staat voortdurend een smile op zijn gezicht. Er werden nog wat laatste drankjes geserveerd en keurig vóór middernacht was alles weer opgeruimd en het licht uit.